نام: كيوب كلاب/
آدرس:تهران، ولنجک، مجموعه بام تهران (توچال)، بوستان سلامتی دو/
شركت مشاور: دفتر معماری آن/
معماران مسئول: مهراد حبیبی، روزبه قائم مقامی/
معماران همکار: زینب عابدی، سحر زرگر، شبنم خزلی، گیل اوا روحی پور، صبا تقی زاده، سعید کبیری/
تاریخ: 1394 – 1396/
مساحت زمين: 1700 مترمربع/
مساحت ساخته شده: 1200 مترمربع/
نوع: رستوران/
سازه: بهروز میرمیران/
اجرا: شرکت آمایش طرح و توسعه پارس/
طراحی منظر: دفتر معماری آن/
مديراجرا: مجتبی توتونچیان/
نظارت: دفتر معماری آن/
مصالح: کانتینر، کناف، درب و پنجره UPVC
دکورهای چوبی و فلزی: هارش دیزاین
مجری سازه خرپایی: شرکت سازه های افق نور
کارفرما: سورنا نقی خانی/
عکاسان: حمیدرضا خوانساری، آرش خوانساری، زهرا بهبهانی/
جوايز: رتبه سوم مشترک جايزه معمار دربخش ساختمان های عمومی، برگزار كننده مجله معمار، 1396
مجموعه «بام تهران توچال» یکی از قطب های تفریحی پایتخت به شمار می آید که در سال های اخیر روند توسعه ی چشمگیری داشته است و از این رو اجرای پروژه هایی با کاربری های گوناگون بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. در این راستا محوطه بوستان سلامتی شماره دو، واقع در مسیر جاده سلامتی به منظور احداث مجموعه ای تفریحی خدماتی در اختیار ما قرار گرفت. در این پروژه با چندین چالش از قبیل، شرایط خاص محدوده طراحی، خواسته های کارفرما، محدودیت های مالی و زمانی و همچنین مقررات ویژه ساخت و ساز مجموعه بام تهران مواجه بودیم. قرارگیری برروی دامنه کوه و اشراف به شهر، مشخصه های زمین مورد نظر به حساب می آمد. در مجاورت پروژه، ساختمان زیپ لاین واقع شده است که محدوده کلی زمین را تحت تاثیر قرار داده و حفظ حریم آن باید در طراحی مد نظر قرار می گرفت، از طرفی حفظ دید به شهر و پوشش گیاهی موجود از عوامل تاثیر گذار در جانمایی به شمار می آمد.
ضوابط ساخت و ساز در مجموعه بام تهران به گونه ای است که تنها برای سازه های سبک و موقت مجوز صادر می گردد. از این رو ایده های اولیه برای به کار بردن کانتینر شکل گرفت. استفاده از کانتینر این امکان را به وجود می آورد تا در کنار برخورداری از سازه ای سبک و قابل جا به جایی، روند ساخت پروژه نیز تسریع گردد. بنابراین بر اساس الگوهای معماری پایدار و لزوم استفاده کاربردی از مواد و مصالح قابل بازیافت، در راستای حفظ و احترام به محیط طبیعی در مقابل محیط مصنوع و همچنین به منظور کاهش هزینه های ساخت، پیشنهاد استفاده از کانتینرهای مستعمل به کارفرما ارائه شد و در دستور کار قرار گرفت. طراحی اولیه با در نظر داشتن موارد و چالش های مذکور از کنار هم قرار دادن کانتینرها با حداقل دخل و تصرف در ساختار اصلیشان شکل گرفت و بدین ترتیب کانتینر به عنوان یک واحد مدولار با استانداردهای ویژه ی خود تبدیل به المان اصلی پروژه در طراحی سازه و معماری آن شد.
جانمایی حجم اصلی در سایت بر اساس مواردی همچون شکل زمین، چشم انداز شهر، حفظ حریم ساختمان موجود، کاربری های مورد نظر و دسترسی ها، در ۳ ناحیه عمده تعیین گشت که ناحیه ی شرقی شامل رستوران و کافی شاپ ، ناحیه ی جنوبی در برگیرنده ی کاربری های خدماتی، اداری و بازی جعبه نوردی و ناحیه غربی برای بازی «فرار از اتاق» در نظر گرفته شد. شکل گیری حجم و پلان در هر کدام از بخش های مذکور نیز بر اساس دستیابی به دید و منظر بهتر، شرایط اقلیمی، جهت تابش آفتاب در فصول مختلف و مسیر حرکت پیاده ، صورت پذیرفت. با چرخش حجم در طبقه فوقانی قسمت شرقی مجموعه، منظر شهر در چشم انداز ساختمان قرار گرفت و نیز با ایجاد گشودگی در طبقه همکف این بخش ضمن ایجاد حس دعوت کنندگی برای عابرین و حفظ استقلال مجموعه های خدماتی و تفریحی، ارتباط آن ها با محدوده طراحی (فضای شهری) مجموعه بام نیز حفظ شده تا افراد به سمت منظره شهر جذب شوند.
بدین ترتیب تنوع فضایی نیز با ایجاد فضاهای باز و نیمه باز در کنار فضاهای بسته حاصل گردید. به منظور حصول یکپارچگی در داخل و خارج بنا ، در طراحی داخلی نیز حفظ هویت صنعتی کانتینر به عنوان یک اصل در نظر گرفته شد و نیز با توجه به ماهیت فلزی جداره ها، تعدادی از کانتینرها با کاربری شاخص، با رنگ های گرم رنگ آمیزی شده اند تا در تقابل با فضاهای سرد و صنعتی حاکم قرار گرفته و لطافت و شادابی فضا را افزایش دهند.
منبع: سایت معماری معاصر ایران caoi.ir